Formuła rekolekcji nawiązuje do Ćwiczeń duchowych św. Ignacego, które on sam określa jako:
wszelkie sposoby przygotowania i usposobienia duszy do usunięcia wszystkich uczuć nieuporządkowanych, a po ich usunięciu - do szukania i znalezienia woli Bożej w takim uporządkowaniu swojego życia, żeby służyło dla dobra i zbawienia duszy (ĆD1).
Warunkiem owocnego przeżycia tych rekolekcji jest zatem zdecydowanie na wgląd w siebie (w swoje motywacje), a także otwartość na poszukiwanie większego dobra w swoim życiu.

Ćwiczenia duchowe prowadzą do nawiązania osobowej relacji z Bogiem w Trójcy Jedynym, której owocem jest nieustanne nawracanie serca. Charakterystyczna dla duchowości ignacjańskiej modlitwa medytacyjna i kontemplacyjna w dużym uproszczeniu polega na rozważaniu Pisma św. (szczególnie Ewangelii) i odnoszeniu ich treści do swojego życia. Codzienny (tzw. ignacjański) rachunek sumienia pozwala na pogłębioną refleksję nad swoim życiem w perspektywie naszej odpowiedzi na obdarowanie przez Boga.

Sposób uczestnictwa w rekolekcjach

Ćwiczenia duchowe mogą mieć rozmaitą formę, w zależności od predyspozycji i możliwości czasowych konkretnej osoby. W szczególności Ćwiczenia w życiu codziennym przeznaczone są dla każdego, kto
pochłonięty sprawami publicznymi lub innymi pożytecznymi zajęciami, będąc człowiekiem wykształconym lub zdolnym, mógłby półtorej godziny dziennie poświęcić na Ćwiczenia (ĆD19).

Podkreślić jednak należy, iż proponowane rekolekcje opierają się na (możliwie codziennym) osobistym zaangażowaniu modlitewnym, a nie tylko uczestnictwie w cotygodniowych spotkaniach. Jedynie ułatwieniem w tym względzie mają być konferencje oraz wprowadzenia do modlitwy publikowane w biuletynach (po cztery na każdy tydzień rekolekcji, co uwzględniając powtórki, stanowi kompletną propozycję na codzienną modlitwę). Istotą jest tutaj to czego sami doświadczamy na modlitwie, a nie proponowane treści, które stanowić mogą jedynie drogowskazy na drodze pogłębiania życia duchowego
bo przecież nie obfitość wiedzy, ale wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy zadowala i nasyca duszę (ĆD2).

Organizacja spotkań

Spotkania rozpoczyna wspólna Eucharystia. Bezpośrednio po niej ma miejsce konferencja, która w ramach pierwszego spotkania jest nieco dłuższa (do godziny), a w ramach kolejnych spotkań powinna trwać około 35-45 min. Konferencje wprowadzają wybrane elementy duchowości ignacjańskiej oraz treści medytacji na kolejny tydzień. Dla chętnych osób na zakończenie proponowane są spotkania w kilkuosobowych grupach, które dają możliwość dzielenia się doświadczeniem Ćwiczeń z innymi uczestnikami rekolekcji. Całość spotkania (Eucharystia, konferencja oraz spotkanie dzielenia) powinna zamknąć w czasie nie dłuższym niż ok. 2-2,5 godz.

Grupy dzielenia będą animowane przez osoby z dużą praktyką duchowości ignacjańskiej i życia wspólnotowego, zatem mogą także stanowić forum pozwalające na wyrażenie rodzących się w trakcie rekolekcji pytań czy wątpliwości, na które odpowiedzi postaramy się udzielić na kolejnych konferencjach. Nie należy traktować jednak tych spotkań jako miejsca do dyskusji, ani w żaden sposób odnosić się do wypowiedzi innych osób - dzielenie zakłada otwartość na różnorodność naszych doświadczeń duchowych i uszanowanie inności drugiego człowieka. Zakłada też dyskrecję, która daje nam wszystkim poczucie bezpieczeństwa w wypowiadaniu osobistych przecież doświadczeń życia duchowego.

Osoby pragnące bardziej zaangażować się w rekolekcje prosimy o wypełnienie ankiety - w formie drukowanej lub przy wykorzystaniu formularza Ankieta dostępnego na niniejszej stronie. Ankieta ta pozwoli nam lepiej odpowiedzieć na potrzeby uczestników, stąd w szczególności prosimy o jej wypełnienie osoby chętne do udziału w grupach dzielenia. Jesteśmy także otwarci na wszelkie pytania, wątpliwości czy sugestie, które przekazać można w osobistym kontakcie z organizatorami lub też korzystając z formularza Kontakt na niniejszej stronie.

Na zakończenie...

Ponieważ człowiek podejmujący drogę Ćwiczeń może spodziewać się owoców tym większych
im bardziej odłączy się on od wszystkich przyjaciół i znajomych i od wszelkiej troski doczesnej, opuszczając np. dom, w którym mieszka, a udając się do innego domu, czy choćby do innego pokoju, aby tam żyć w jak największym odosobnieniu i ukryciu (ĆD20).
dlatego proponując te rekolekcje, sugerujemy ich kontynuację w formie zamkniętej, tak jak praktykują to różne domy rekolekcyjne.

Warto jest może także dodać, iż Ćwiczenia są wynikiem wieloletniego doświadczenia życia duchowego samego Ignacego. Podobnie te rekolekcje mają przede wszystkim charakter dzielenia się przez nas własnym doświadczeniem życia duchowego, jako że duchowość ignacjańska jest podstawą formacji Towarzystwa Jezusowego, jak również Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego. Szczególnym wyrazem tego jest nasze współuczestniczenie w tych rekolekcjach, a także modlitewne towarzyszenie wszystkim uczestnikom.

Czcionką pochyłą zaznaczono cytaty z książeczki "Ćwiczeń duchowych" św. Ignacego Loyoli, w nawiasach podano odpowiedni numer z Ćwiczeń.