Zgromadzenie Europejskie WŻCh w Alicante (2009 rok)

 

Do Wspólnot Narodowych WŻCh

Drodzy Bracia i Siostry,

 

Jako członkowie pielgrzymującego Ludu Bożego, co jakiś czas gromadzimy się wspólnie w miejscach takich jak Celje, Nairobi, Lille, Fatima czy Alicante, aby na nowo złączyć się ze wspólnotą światową, do głębi doświadczyć miłości Chrystusa, która nas jednoczy, poddać rewizji nasze powołanie, troski i misje, a także uczyć się od siebie i wzajemnie wspierać.

 

2. Zgodnie z prastarą tradycją Kościoła, kierujemy do was ten list, aby każdy z Was mógł dzielić z nami doświadczenie tego Zgromadzenia, podobnie jak uczestniczyliście w poprzedzających przygotowaniach i wspieraliście nas swoimi modlitwami.

 

3. Jesteśmy w Alicante podczas Uroczystości Zesłania Ducha Świętego, kiedy cały Kościół wspomina swoje narodziny jako wspólnoty wiary, obdarzonej darami, prowadzonej przez Ducha Świętego, i posłanej na misję. Z roku na rok Zesłanie Ducha Świętego staje się dla nas coraz istotniejsze, w miarę jak WŻCh pogłębia zrozumienie swojego charyzmatu i coraz intensywniej przeżywa powołanie do stawania się świeckim ciałem apostolskim, które jednocześnie ma kształtować się jako wspólnota prorocka. Zesłanie Ducha Świętego jest dla nas doświadczeniem, które przeżywamy, które nas inspiruje, motywuje i umacnia.

 

4. Spotkanie rozpoczęliśmy dzieląc się darami, jakie każda wspólnota narodowa przywiozła na Zgromadzenie. W słowach, gestach, dokumentach, przedmiotach i doświadczeniach rozpoznajemy większe dary Boga dla naszych wspólnot. Wybrane przez was dary były zarówno pożyteczne, jak i piękne, symbolizując tym samym skromność i owocność naszych wspólnot, ale również obietnice na dobrą przyszłość.

 

5. Dzięki darom i historiom, jakimi się ze sobą nawzajem podzieliliśmy, z wdzięcznością zobaczyliśmy wiele znaków nadziei, wzrostu i odnowy [duchowej] w naszych wspólnotach. Zdaliśmy sobie również sprawę, że niektóre ze wspólnot, zarówno nowo powstałych jak i długo już istniejących, pozostają wrażliwe [na trudności], niepewne swojej przyszłości i, być może, pozbawione wsparcia innych szybko rozwijających się, ufnych we własne siły i obdarzonych wieloma łaskami wspólnot.

 

6. Często mówimy o różnorodności występującej w europejskiej WŻCh, różnorodności, która jest odzwierciedleniem historii i obecnej rzeczywistości tej części świata. Być może nie do końca doceniamy jednak wartość tej różnorodności: możliwości eksperymentowania, jakie oferuje, płynących z niej wyzwań solidarności i koordynacji, a także trudności czy zmartwień, które często schodzą na drugi plan w zestawieniu z sukcesami. Wiele wspaniałych przykładów w każdej wspólnocie narodowej może być źródłem światła i nadziei dla innych. Prosimy, aby każda wspólnota zastanowiła się, w jaki sposób może skorzystać z tych dóbr lub podzielić się nimi z innymi.

 

7. Podsumowując, z naszych dzieleń, sprawozdań i dyskusji wynika, że europejska wspólnota WŻCh w swojej większości zaangażowana jest w coraz bardziej różnorodne inicjatywy apostolskie, co jest widoczną zmianą od czasu poprzedniego zgromadzenia, w Lille w 2004 roku. Większość wspólnot narodowych na naszym terenie już przyjęło rekomendacje płynące ze Zgromadzenia Światowego w Fatimie zeszłego lata i pracuje nad wprowadzeniem ich w życie.

 

Kwestie wymagające troski, rozeznania oraz naszej aktywności

 

8. Po rozważeniu łask płynących z otrzymanych darów, skupiliśmy swoją uwagę na kwestiach budzących naszą troskę. Każdy uczestnik wybrał trzy kwestie, jego zdaniem najbardziej naglące dla europejskiej wspólnoty WŻCh obecnie i w niezbyt odległej przyszłości. W małych grupach dyskutowano nad każdą z rozpoznanych kwestii, niezależnie od ilości osób wyrażających zainteresowanie daną sprawą.

 

9. Zgromadzenie potwierdziło powracające we wspólnocie światowej kwestie problematyczne. ?Znalezienie oraz formacja nowych animatorów? oraz ?Inicjatywy tworzone dla oraz z młodymi ludźmi? dominowały nad innymi tematami. Kolejne kwestie problematyczne to: ?Tworzenie nowych grup?, ?Przymierze z WŻCh?, ?Wspólne inicjatywy formacyjne?, ?Styl życia WŻCh?, ?Odnowa, formacja i wsparcie dla liderów? oraz ?Migracja?.

 

10. Inne kwestie, takie jak: ? Ignacjańskie rzecznictwo?, ?Ekonomia i etyka?, ?Sieć współpracy między osobami wykonującymi te same zawody?, ?Feminizacja oraz starzenie się wspólnot?, ?Dialog ekumeniczny oraz międzyreligijny?, ?Otwarcie na ubogich?, choć budziły pewne zainteresowanie, nie zostały jednak (jeszcze) uznane za priorytety w całym regionie, które wymagałyby natychmiastowego działania.

 

11. W liście tym przekazujemy główne rekomendacje wynikłe z dyskusji podczas Zgromadzenia, uporządkowane według priorytetów wyznaczonych przez dokument końcowy ze Zgromadzenia Ogólnego w Fatimie.

 

12. Nasze wysiłki, aby zwiększyć liczbę członków oraz wzmocnić rozwój wspólnot muszą docierać do szerszego spektrum grup wiekowych i społecznych. Niektóre z narodowych wspólnot europejskich mają szczególne możliwości przyjęcia do swoich wspólnot osób innych narodowości, które ze względu na pracę musiały zmienić swoje miejsce zamieszkania. Moglibyśmy również odważniej zachęcać do doświadczeń, które będą pociągać do pełniejszego doświadczenia Ćwiczeń Duchowych. Uważamy, że współpraca z Towarzystwem Jezusowym oraz innymi zaangażowanymi w ignacjańskie dzieła pracy z młodymi ludźmi na gruncie lokalnym jest szczególnie efektywnym narzędziem przedstawiania WŻCh osobom młodym. ?Program Magis 2011? przygotowujący do Światowych Dni Młodzieży w Madrycie w 2011 roku to wyjątkowa okazja, aby młodzie ludzie mogli zakosztować duchowości ignacjańskiej. Chcielibyśmy z całą mocą zarekomendować wszystkim wspólnotom narodowym, aby każda z nich wysłała na zjazd swoich młodych członków oraz towarzyszyła im w tym doświadczeniu.

 

13. Coraz bardziej doceniana jest również rola przymierza z WŻCh jako narzędzia umacniającego życie wspólnoty i inicjatywy apostolskie oraz jako publicznego wyznania głębokiego zaangażowania w styl życia WŻCh. W kilku wspólnotach narodowych, dzięki udanym działaniom informującym, zachęcającym i przygotowującym do podjęcia przymierza czasowego i stałego, liczba osób podejmująca przymierze znacznie wzrosła. Wciąż jednak istnieje potrzeba dalszego wyjaśniania idei przymierza oraz praktyk [z nim związanych]. Wspólnoty narodowe, posiadające pozytywne doświadczenia w tej dziedzinie, mają tu szczególną okazję, aby pomóc innym wspólnotom, które chciałyby wzrastać w kwestiach dotyczących przymierza.

14. Formacja nieustannie pozostaje kwestią budząca naszą troskę, wymagającą kreatywności i pochłaniającą wiele naszych środków, wysiłków oraz talentów. Zbiór pomysłów i materiałów formacyjnych dostępny na stronie internetowej wspólnoty europejskiej był doskonałą inicjatywą, która zasługuje na to, aby szersze kręgi członków WŻCh ją poznały i wykorzystywały. Wielki wysiłek włożony w stworzenie powinien być teraz zastąpiony przez równie duży wysiłek skoncentrowany na uaktualnianiu. Stale powraca również potrzeba przetłumaczenia najistotniejszych materiałów, co byłoby wielką pomocą dla wspólnot potrzebujących wsparcia oraz poszukujących nowych, świeżych pomysłów i środków formacyjnych. Zachęcamy każdą wspólnotę narodową do uczestnictwa w dzieleniu się materiałami, wiedzą, doświadczeniem oraz innym dobrem. Szczególnie ważną, odczuwaną przez wszystkich potrzebą jest formacja animatorów. W tym bardzo wymagającym i angażującym wiele umiejętności zadaniu, pomocą dla wspólnot narodowych mogą być wskazówki wspólnoty światowej oraz lokalne inicjatywy wspierające szerzenie dobrych praktyk.

15. Bycie liderem to służba, bez której nie może wzrastać żadna wspólnota. Ponieważ obserwujemy sytuacje, kiedy to nie ma wystarczająco wielu kandydatów na liderów we wspólnotach narodowych, regionalnych oraz we wspólnocie światowej, bardzo nakłaniamy nasze wspólnoty do aktywnego zachęcania i wspierania członków, którzy zawarli przymierze z WŻCh i mają odpowiednie dyspozycje do podejmowania roli lidera w WŻCh. Bardzo zachęcamy również wspólnoty narodowe, aby w pełni wykorzystywały możliwości formacyjne oferowane przez inne wspólnoty czy też przez wspólnotę światową (przykładem może tu być Kurs dla Liderów WŻCh w Rzymie w 2006 r.)

16. Bardzo dobrym przykładem apostolskiego projektu na poziomie wspólnoty europejskiej jest Apostolska Sieć dotycząca Migracji. Poza faktem, że jest to projekt, który zasługuje na nasze stałe wsparcie, uważamy, że na sukcesie Sieci możemy się też wiele nauczyć ? może ona służyć jako model wspólnych inicjatyw na innych polach, takich jak: ignacjańskie rzecznictwo, otwarcie na osoby ubogie, współpraca między członkami WŻCh uprawiającymi te same zawody, jak również inicjatywy dla i przy udziale osób młodych.

Rozwój na poziomie regionalnym: współpraca i dzielenie

17. Europejska wspólnota WŻCh może wzrastać w dużej mierze dzięki dobrej woli oraz zdolności wspólnot narodowych do wzajemnego otwarcia, współpracy oraz wzajemnej solidarności. Euroteam oraz sieć Eurolinków okazała się niezbędna w tej współpracy, dlatego też jesteśmy ogromnie wdzięczni ustępującym członkom Euroteamu za wykonaną pracę.

18. Zauważamy również frustrację oraz brak wsparcia, jakiego w niektórych wypadkach doświadcza Euroteam w swojej służbie dla dobra regionu oraz należących do niego wspólnot narodowych. Sytuacje takie wzbudzają pytania o naszą świadomość wyzwań, jakie niesie z sobą współpraca na poziomie regionalnym, pytania o naszą postawę wobec systemu organizacji, dzięki któremu możliwe jest dzielenie oraz współpraca między wspólnotami; pojawiają się również pytania o naszą wierność zobowiązaniom podjętym podczas Zgromadzeń Europejskich. Prosimy, aby każda wspólnota europejska szczerze oraz z pełną otwartością serca odpowiedziała sobie na te pytania.

19. Dysponując większym zrozumieniem wyzwań stojących przed każdą ekipą Euroteamu, zauważamy potrzebę bardziej realistycznych oczekiwań wobec tego, co jest w zasięgu możliwości Euroteamu i Eurolinków. Istnieje potrzeba, aby europejska wspólnota WŻCh zastanowiła się, w jaki sposób można wesprzeć tych ?wysłanych? do posługi członków WŻCh, aby mogli wykonać powierzone im zadania. Bardzo mocno zachęcamy również każdego z Was, abyście aktywnie wyrażali swoją świadomość przynależności do regionu oraz wspólnoty światowej: wyrazem takiej postawy może stać się m.in. rozeznany wybór Eurolinków oraz ich odpowiednie wsparcie, jak również większa gotowość otwarcia na inne wspólnoty narodowe.

Nasz list chcielibyśmy zakończyć zaproszeniem Was do wspólnej modlitwy wyrażonej słowami sformułowanymi na Zgromadzeniu w Lille:

Niech w naszym Kościele oraz w naszych wspólnotach niczym wiatr powieje Duch Święty, niech nadal ożywia nasze wysiłki i pozwoli nam przynieść obfity owoc.

Alicante, 31 maj 2009 r.

 

Wspólnota pomodli się za Ciebie

Sylwetki

  • Luigi i Maria

    Luigi i Maria

    źródło: Deon.pl Dnia 21 października roku 2001 Jan Paweł II beatyfikował Luigiego i jego żonę Marię. Na progu nowego tysiąclecia przypomniał Kościołowi, że chrześcijańskie małżeństwo może być drogą do świętości. Fundamentem ich zjednoczenia z Bogiem i...