Nasza Wspólna Misja (Itaici 1998 rok)

WŻCh ? List Chrystusa posłany do dzisiejszego świata pisany przez Ducha

NASZA WSPÓLNA MISJA

Ten dokument jest owocem pracy XIII Zgromadzenia Ogólnego Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego w Itaici 1998. Prezentuje wspólną misję, która została rozeznana przez delegatów; został on zredagowany przez upoważnioną do tego komisję, poprawiony i przyjęty przez całe Zgromadzenie. Przedstawiamy go wszystkim wspólnotom narodowym i lokalnym oraz członkom indywidualnym i asystentom kościelnym WŻCh na całym świecie.

Obecne XIII Zgromadzenie jest kontynuacją wszystkich poprzednich, a w szczególności ostatnich czterech Zgromadzeń Światowych. W Loyoli 1986, stało się oczywistym, że jako wspólnota światowa jesteśmy wspólnotą dla misji. W Guadalajara 1990 poczuliśmy się jako ciało apostolskie posłani dla przynoszenia owoców. W Hong Kongu 1994 rozpoznaliśmy i połączyliśmy w całość kontekst, z którego i do którego jesteśmy posłani. Obszar świata, w którym i do którego jesteśmy posłani. W Itaici zdefiniowaliśmy naszą misję w kontekście dzisiejszego świata.

Misja WŻCh pochodzi od Osoby Chrystusa, który zaprasza nas do przyłączenia się do Niego w misji przemieniania świata ku pełni Królestwa Bożego. On wzywa nas, abyśmy odnajdywali się w centrum doświadczeń świata i tam otrzymywali Boży dar w obfitości.

Przyglądając się łaskom otrzymanym przez ostatnie cztery lata, rozpoznajemy w nich działanie Chrystusa i Jego miłość oraz pełni wdzięczności za tyle dobra, które otrzymaliśmy w naszym życiu w WŻCh, ofiarujemy samych siebie, aby podążać za Jezusem i z Nim pielgrzymować pracować, podobnie jak św. Ignacy.

Rozpoznając najbardziej palące potrzeby dzisiejszego świata próbujemy oddać siebie samych zgodnie z zamierzeniem, jakie Pan ma wobec nas tu i teraz.

Biorąc pod uwagę istniejące potrzeby jesteśmy świadomi naszych ograniczeń, słabości, naszych blasków i cieni, naszej grzeszności. Widzimy jednak, że jest dużym dobrem podjęcie wysiłku, aby kontynuować misję na różne sposoby. Podejmujemy, więc naszą misję z wiarą, że Pan wybrał nas, tak jak św. Ignacego, nie dlatego, że jesteśmy silni, ale dlatego, ze "wystarczy nam Jego miłości i łaski?.

W procesie rozeznania, który rozpoczął się już w naszych wspólnotach narodowych rozpoznajemy cztery dziedziny naszego życia, które mieszczą się w ignacjańskim charyzmacie: Chrystus i wzrost życia chrześcijańskiego, Chrystus i kultura, Chrystus i rzeczywistość społeczna, Chrystus i życie codzienne.

W procesie tym rozpoznaliśmy trzy tereny misji i zespół środków potrzebnych dla jej realizacji.

Po pierwsze, chcemy wnieść wyzwalającą moc Chrystusa w naszą rzeczywistość społeczną.

Po drugie, chcemy odnaleźć Chrystusa w każdym przejawie kultury i pragniemy, aby Jego laska prześwietlała wszystko, co wymaga przeobrażenia.

Po trzecie, chcemy żyć zjednoczeni z Chrystusem, aby On mógł przenikać wszystkie dziedziny naszego codziennego życia w świecie.

Te trzy tereny naszej misji były przeniknięte przez to źródło duchowe, które nas inspiruje i uzdalnia do misji: Ćwiczenia Duchowe, które pomagają nam we wzroście życia chrześcijańskiego.

Dodatkowo powinniśmy zająć się Mlasną formacją ku misji, aby nasza wspólnota ['odstawowa stawała się bardziej skutecznym narzędziem ku misji.

Zachęcamy, aby czytając ten dokument nie tylko czytać go od strony intelektualnej, poszukując w nim informacji, ale dostrzec zawarte w nim wielkie pragnienie Światowego WŻCh zgromadzonego na tym Zjeździe.

Zapraszamy wszystkich do włączenia się do naszego pielgrzymowania, aby Chrystus stawał się wszystkim we wszystkich. Tego gorąco pragniemy i w to angażujemy się z całego serca.

CHRYSTUS I RZECZYWISTOŚĆ SPOŁECZNA

Być po stronie ubogich: nasza osobista więź z Bogiem, która wyrasta z ĆD. jest inspiracją, która zapala nas do zaangażowania się w walkę o sprawiedliwszy świat. Przywołujemy tu prorocze stanowisko Kościoła występującego zarówno przeciwko samej nędzy, jak i wszystkim jej przyczynom. Zakorzenieni w Chrystusie i Jego miłości do nas, chcemy dokonać opcji na rzecz ubogich, nie w sposób abstrakcyjny, ale podejmując gruntowną analizę, przyjmując odpowiedzialną i skuteczną postawę wobec panującej nędzy i jej przyczyn. Jesteśmy wzywani w naszym życiu wspólnotowym do wzajemnego zachęcania się do patrzenia na świat i pracy w nim z perspektywy ludzi biednych, tak, aby rosła w nas zdolność spotykania ich, wiedza, gdzie oni żyją w naszym społeczeństwie i jakie są najlepsze formy uczestniczenia w ich zmaganiach. Jesteśmy również wzywani do zrewidowania naszego własnego życia w tej perspektywie.


  1. Na rzecz świata bardziej sprawiedliwego

Potrzebujemy zaangażować się przeciwko mocy złych struktur społecznych i politycznych, które są utrwalone w systemach międzynarodowych.

Tak jak przyczyny ubóstwa i niesprawiedliwości są ze sobą związane i przekraczają granice państwowe, tak my, członkowie WŻCh jesteśmy wezwani, by świadczyć o wspólnocie w skali światowej, która uzdalnia swoich członków do stawania się prorokami sprawiedliwości i nadziei, oraz do zajęcia odważnej postawy, by przynieść światu więcej sprawiedliwości. Jesteśmy gotowi do tworzenia sieci, aby podejmować działania społeczne: chcemy stać się równie energiczni w działaniach społecznych jak energiczny jest dzisiaj świat biznesu.

Pragniemy uczestniczyć w różnych gremiach na płaszczyźnie narodowej i międzynarodowej, wyrażając tam głos najuboższych w sprawach takich, jak np. problem zadłużenia międzynarodowego. Wszyscy jesteśmy wezwani na różne sposoby do czynnego udziału w strukturach ekonomicznych, politycznych i społecznych nie tylko z punktu widzenia krytyki, ale także wnosząc konkretne propozycje rozwiązań. Do tego uzdalnia nas wspólnota tak, abyśmy mogli prawdziwie uwierzyć, że potrafimy pracować na rzecz zmiany grzesznych struktur.

Troszczymy się o godność Bożych stworzeń, obdarzonych wszelakim błogosławieństwem. Cenimy zdrowe relacje w każdej dziedzinie życia ludzkiego - w rodzinie, w pracy, w życiu publicznym i kościelnym. Bardzo cenimy także kulturę dialogu w wewnątrz rodziny ludzkiej.


  1. Świadectwo naszego sposobu życia

Uznajemy, że naszym głównym wkładem w świat jest życie w pełni zgodne z naszym powołaniem, indywidualnym i wspólnotowym, tak jak jest ono wyrażone w Zasadach Ogólnych.

Czujemy się szczególnie powołani do życia w solidarności z wszystkimi poszukując prostoty życia, każdego dnia poszukując głębszego nawrócenia do Boga i dzielenia się żywym doświadczeniem Ćwiczeń Duchowych św. Ignacego.

Wierzymy, że jednym z najważniejszych elementów naszego wkładu w dzisiejszy świat, zwłaszcza w rozwiązywanie konfliktów oraz w podejmowanie właściwych decyzji we wszystkich dziedzinach życia, jest proces rozeznawania i zdolność słuchania oraz umiejętność dialogu, której się uczymy w naszej wspólnocie.


  1. Rola profetyczna w świecie

Czujemy, że WŻCh jest powołana do tego, aby stawiać opór wzrastającemu konsumpcjonizmowi oraz indywidualizmowi a także wynikającej z tego erozji kulturowej.

Nasza duchowość wyrabia w nas postawę aktywnej twórczości, a to z kolei daje nam odwagę przyjąć postawę krytyczną wobec kultury, gdy staje się to konieczne.

Nie chcemy być prorokami "wypalonymi" w świecie, lecz radować się obecnością w nim Chrystusa i często do niego wracać, by ożywiać naszą istotową więź z Panem. Musimy także się uczyć, jak mamy światu służyć jako zaczyn w sposób cichy i głęboki, promując i realizując sprawiedliwe relacje w rodzinie, w miejscu pracy, w życiu publicznym i kościelnym.


  1. Formacja poprzez doświadczenie i działanie

WŻCh nosi w sobie potrzebę działania. WŻCh potrzebuje programu formacji, który by pomógł stawać się aktywnym w świecie. Potrzeby społeczne, z którymi pragniemy się zmierzyć wymagają naszej formacji. Ale zaangażowanie się nie może czekać aż formacja osiągnie swój kres. Od samego początku mamy uczyć się być kontemplatywnymi w działaniu, doświadczać życia w sytuacjach wyzysku i ubóstwa oraz promować model: widzieć - ocenić - działać w naszych programach formacyjnych.

Pragniemy rozwinąć aktywną, rozwojową, stałą i dostosowaną do lokalnych potrzeb formację przez Ćwiczenia Duchowe oraz znaleźć różne sposoby dzielenia się ich bogactwem z innymi w różnych okolicznościach życia.


  1. Sieci i współpraca

Jesteśmy przeświadczeni, ze stoimy dzisiaj wobec wielkiej szansy współpracy z innymi i znalezienia elastycznych oraz dynamicznych struktur, które gwarantowałyby skuteczność naszej służby w świecie. Pragniemy współpracować wewnątrz WŻCh oraz poza nią, pokornie przyłączając się do innych, by pomóc im w ich inicjatywach. Dostrzegamy szczególne wezwanie, by tak czynić w przypadku Towarzystwa Jezusowego w wielu różnorodnych dziedzinach zgodnie z lokalnymi realiami oraz osobistymi umiejętnościami: edukacja, uchodźcy, troska społeczna, organizacje pozarządowe, itd.

CHRYSTUS I KULTURA

Spotkaliśmy Chrystusa w Ewangelii i postanowiliśmy za Nim podążyć. Błogosławieństwem naszego życia jest dar, którym obdarza nas własna kultura, tworząc w nas własną unikalną tożsamością, ale także doznajemy ubogacenia poprzez wzajemną wymianę kulturową. Zarazem nie zgadzamy się na zło, które niszczy osoby i rozbija wspólnotę, a które może zostać wyrządzone przez grzech obecny w każdej kulturze. Ponadto, współczesna kultura globalna w swoim dążeniu do unifikacji, zdaje się oddziaływać negatywnie, niszcząc unikalność każdej kultury zamiast pozytywnie jednocząc ludzi różnych kultur w jednym świecie szanującym wkład własny każdej kultury. Z takiej perspektywy, angażujemy się na rzecz pełniejszej realizacji obecności Chrystusa we wszystkich kulturach w sposób następujący:


  1. Trudzenie się słowem i czynem jako prorocy, którzy promują wzrost wszystkiego, co dobre a przemieniają to, co krzywdzące w kulturach, w których żyjemy na świecie.

Co do dominującej kultury świata:

Przeciwstawiamy się jej indywidualizmowi, a zarazem doceniamy poszukiwanie głębszego dialogu, które także w niej się znajduje; przeciwstawiamy się marginalizacji ubogich, którą ona powoduje, a zarazem wspieramy troskę o prawa człowieka i godność ludzką; przeciwstawiamy się jej konsumpcjonizmowi, a zarazem wspieramy jej najbardziej podstawową afirmację życia.

Opowiadamy się za prostym stylem życia, który nigdy nie kładzie nacisku na rzeczy, lecz zawsze na to, kim jesteśmy, na to, czym możemy się dzielić oraz na to, co służy osobie ludzkiej.

Angażujemy się w życie jako świadkowie, wychodząc od naszego sposobu życia wspólnotowego w WŻCh, skoncentrowanego wokół dawania i przyjmowania i staramy się przyciągnąć innych do takiego sposobu życia.

Różnorodne media oraz środki społecznego przekazu, zwłaszcza masowego, mogą uczynić wiele dobra jak i zła. Angażujemy się w to, aby uczyć się korzystania z nich w sposób skuteczny oraz krytykować to, co jest oferowane wyłącznie w celu konsumpcji. Pragniemy szeroko korzystać z mediów w naszym dążeniu do komunikowania naszej wiary chrześcijańskiej, oraz wartości, za którymi się opowiadamy.

Co do kultur lokalnych i regionalnych:

Wspieramy to, co jest unikalne, ponieważ rozumiemy, że ludzkość jest ubogacana przez każde poszczególne doświadczenie i pragniemy wspólnoty, która sięgałaby poza ograniczone horyzonty. Doceniamy bogatą symbolikę życia, która pozwala nam marzyć i tworzyć, nawet, jeżeli jesteśmy świadomi, że symbole te mogą być używane do poniżania i niszczenia.

  1. Wcielanie wszędzie wartości ewangelicznych, aby każda kultura potrafiła osiągnąć
    pełnie swojego rozwoju oraz udzielić ludziom pełnię życia.

Utożsamiamy się z własną kulturą, zachowując równocześnie moc, aby występowe przeciwko populistycznym prądom kulturowym.

Szczególnie leżą nam na sercu ci, którzy poszukują sensu życia, oraz ci, którzy nie mają już nadziei na odnalezienie drogi powrotu.

Poszukujemy lepszych form edukacji, tak, aby prawdziwe wartości mogły być przez ludzi przyswajane i wprowadzane w życie. Wiemy, że dzisiaj każdy etap rozwoju ma swoje kryzysy i wezwania, i popieramy każdego, a zwłaszcza młodych, którzy spotykają się ze szczególnymi trudnościami z powodu relatywności wartości, jakie są im proponowane.

Do każdej sytuacji wnosimy umiejętność dialogu oraz nasze zaangażowanie na rzecz pojednania.


  1. Angażujemy się w poszukiwanie nowego stylu Kościoła powszechnego, który
    przyciągałby do siebie całą różnorodność czyniącą bogatą naszą rzeczywistość.

Wspieramy dialog wewnątrz Kościoła oraz między Kościołem Katolickim a innymi wyznaniami chrześcijańskimi, innymi religiami oraz ludźmi dobrej woli i poszukującymi.

Działamy na rzecz autentycznej inkulturacji w kościołach lokalnych, pomagając Kościołowi wspierać to, co jest pozytywne w kościołach lokalnych oraz konfrontując aspekty negatywne, stosując tę zasadę w posłudze pastoralnej, w katechezie, w liturgii oraz w teologii.

Pragniemy integrować z naszą wiarą każdy aspekt naszej rzeczywistości, łącznie z życiem rodzinnym, małżeństwem oraz z pracą zawodową.

Wspieramy wartości autentycznych relacji ludzkich w Kościele, co zakłada troskę o pokonanie naszych ograniczeń oraz pracę na rzecz przemiany struktur grzechu.

CHRYSTUS W ŻYCIU CODZIENNYM

Ponieważ pragniemy, aby nasza przynależność do WŻCh przenikała całe nasze życie codzienne, chcemy żyć w pełni zgodnie z tym, czym deklarujemy być jako ignacjańska wspólnota świeckich, wspólnota wiary tych, którzy są posłani. To pragnienie posiada dwa zagrożenia, które mogą wpływać na nasze zaangażowanie, by szukać i znaleźć Boga we wszystkich rzeczach. Po pierwsze, możemy nie spotykać Boga w naszej codzienności, co pozbawi nas bogactwa Jego obecności, oraz okazji, by Mu służyć; po drugie, możemy stać się ślepi na Bożą obecność w jakiejś dziedzinie naszego życia i w ten sposób nie podjąć wezwania, by wzrastać i służyć Mu w tym konkretnym aspekcie naszego życia. Rozeznajemy cztery silne pragnienia, które czynimy priorytetami dla naszej dzisiejszej misji, by wnosić obecność Chrystusa w naszą codzienność.


  1. Pragniemy promować absolutną wartość każdej ludzkiej osoby oraz autentycznych
    ludzkich relacji w ludzkiej wspólnocie.

Siły śmierci mocno działają na całym świecie i mają głęboki wpływ na naszą codzienną działalność. Pragniemy zawsze afirmować ludzką osobę stworzoną na obraz Boga.

Pragniemy żyć bez lęku podejmując uczuciowy wymiar naszych relacji oraz kochać ten świat jako dar od Boga.

Ponieważ wierzymy, ze każdy jest niezastąpiony, pragniemy objąć szczególną troską ubogich oraz to ukierunkowanie w każdym aspekcie naszego życia codziennego.

Nasza interpretacja świata pragnie wnieść chrześcijańskie rozumienie świata, krytycznie podchodząc do problemów globalizacji, środowiska naturalnego oraz procesu uzbrojenia.


  1. Pragniemy wspierać życie rodzinne jako podstawową jednostkę w budowaniu Królestwa Bożego na świecie.

Ożywia nas bardzo troska o rodzinę w całej różnorodności wyrazów jej życia, ponieważ jest ona dzisiaj zagrożona, do tego stopnia, że grozi jej rozkład.

Będziemy wspierali autentyczne relacje oraz miłość między małżonkami, rodzicami i dziećmi oraz między pokoleniami.

Angażujemy się na rzecz małżeństwa i życia rodzinnego kierując się rozeznaniem, tak, aby zostało one zintegrowane z naszą wiarą jako pełny wymiar powołania otrzymanego od Pana w Kościele.

Pragniemy szczególnie troską otoczyć rodziny, które doznają jakiegokolwiek rozbicia.


  1. Pragniemy towarzyszyć młodym na drodze ku życiu pełnemu sensu oraz zaprosić ich do więzi z Panem, który ofiarowuje im pełnię życia.

Młodzież jest szczególnie podatna na konsumpcjonizm i inne antywartości. Każdy młody człowiek stoi przed wyborem stylu życia i staramy się o to, aby droga Chrystusa była postrzegana jako atrakcyjna i pociągająca. Będziemy wsłuchiwali się w nadzieje, pragnienia i ofiarność młodzieży oraz ją wspierać we wzroście na każdy możliwy sposób.

Pragniemy zaofiarować młodym ludziom wprowadzenie w doświadczenie wiary, wychodząc im na przeciw tam, gdzie aktualnie się znajdują oraz towarzysząc im na drodze ku głębokiemu spotkaniu z Chrystusem ze skuteczną pomocą pedagogii ignacjańskiej.


  1. Pragniemy integrować działalność zawodową oraz inne nasze prace z życiem prawdziwie ludzkim oraz z naszą wiarą chrześcijańską

Należy stawiać opór uporczywemu dążeniu do zysku w życiu zawodowym. Chociaż uznajemy, że praca nie jest celem w samym sobie, chcemy docenić wartość pracy oraz godność pracownika.

Pragniemy pokonać rozdźwięk, który często istnieje między naszym życiem wiary a naszym życiem zawodowym i innymi pracami, tak, abyśmy przeżywali pracę jako część naszego osobistego powołania.

Pragniemy znaleźć sposoby na stawianie czoła problemom bezrobocia i braku zatrudnienia, choć jesteśmy świadomi, że nie potrafimy całkowicie rozwiązać tych problemów.


ŚRODKI DLA MISJI

  1. Ćwiczenia Duchowne

Jako wspólnota światowa, WŻCh aktywnie wspiera wszystkich swoich członków dostarczając im źródeł i środków naszej duchowości, aby w pełni doświadczyli łaski Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego, które dają nam dynamiczny, rozwojowy i ciągły formacji. Ponieważ źródła ignacjańskie są zasadnicze dla naszej duchowości, pragniemy je odczytać z punktu widzenia świeckich i odpowiednio je adaptować.


  1. Formacja

WŻCh będzie tworzyć ekipy formacyjne na poziomie regionalnym i światowym, które ułożą i zaproponują programy formacyjne integrujące intelektualnie i afektywnie różne wymiary życia WŻCh: duchowy, wspólnotowy oraz apostolski. Szczególna pomoc jest potrzebna dla stworzenia programów, które uzdolnią członków do działań twórczych, opierających się populistycznym prądom kulturowym wszędzie tam, gdzie jest to konieczne.

WŻCh będzie dzielić się z innymi swoimi doświadczeniami rozwoju osobowego, który integruje wiaro i życie, dotykając wszystkie wymiary życia codziennego, ze szczególną wrażliwością dla ubogich i ludzi z marginesu. Chcemy zaofiarować programy edukacyjne i formacyjne, które uzdolnią członków i wspólnoty do aktywnego słuchania, do rozwiązywania konfliktów oraz do wspierania uczciwego i otwartego dialogu pomiędzy członkami oraz z innymi ludźmi.

WŻCh będzie pomagać swoim członkom w uczeniu się procesu osobistego i wspólnotowego rozeznania, które prowadzi do skuteczniejszych działań osobistych i apostolskich. By to osiągnąć, stworzymy dostosowane programy i szkolenia dla osób odpowiedzialnych, animatorów i koordynatorów, w duchu oraz metodzie pedagogii ignacjańskiej. Pragniemy także dostarczyć środki i zasoby wszystkim naszym członkom, na każdym etapie rozwoju ludzkiego, aby mogli odkryć własne powołanie oraz ugruntować swoją tożsamość we wspólnocie.


  1. Współpraca w misji

W swojej misji. WŻCh poczuwa się do szczególnej współpracy z Towarzystwem Jezusowym oraz innymi członkami rodziny ignacjańskiej. WŻCh jest szczególnie zainteresowana tworzeniem i aktywnym wspieraniem sieci apostolskich w Kościele oraz z innymi grupami międzynarodowymi.


  1. Finanse

WŻCh jest szczególnie zatroskana o pomoc finansową swoich wspólnot narodowych, aby można było pokryć wydatki na poziomie międzynarodowym. Poczucie odpowiedzialności finansowej powinno być przedmiotem rozeznania dla każdego w swojej małej wspólnocie i stanowi wyraźne świadectwo dojrzałego zaangażowania w Światową WŻCh.

POTRZEBY POSTRZEGANE PRZEZ ZGROMADZENIE ŚWIATOWE WŻCh

ŚWIAT

  1. Świat potrzebuje więcej sprawiedliwości dla wszystkich, zwłaszcza dla ubogich we wszystkich obszarach życia społecznego, w szkolnictwie, w dziedzinie zdrowia, w zamieszkaniu, w zatrudnieniu, itd.

  2. Świat potrzebuje odzyskać poczucie sensu i nadziei

  3. Świat potrzebuje ocalić wartość ludzkiego życia od poczęcia do śmierci

  4. Świat potrzebuje odkryć na nowo znaczenie autentycznych relacji ludzkich w życiu rodzinnym, w miejscu pracy i wobec natury

  5. Świat potrzebuje świadomości, że konsumpcjonizm i indywidualizm niszczą same podstawy życia ludzkiego.

  6. Świat potrzebuje lepszego zrozumienia procesu globalizacji i jego konsekwencji

  7. Świat potrzebuje odnaleźć miejsce dla każdego, szanując różnice wśród ludzi, kultur oraz wierzeń.

OSOBA W RELACJI

  1. Istnieje potrzeba ludzi, którzy stanowiliby zaczyn w świecie życia codziennego

  2. Istnieje potrzeba proroków w słowie i czynie, którzy byliby zdolni stawić czoła negatywnym
    prądom kulturowym, angażując się w walkę o bardziej sprawiedliwy świat i wnosić w niego
    orędzie nadziei.

  3. Istnieje potrzeba ludzi, którzy działają na rzecz lepszego życia ludzkiego, a którzy są:

  • Szkoleni w narzędziach analizy społecznej, prowadzącej do skutecznego działania;

  • Zdolni do krytycznego wartościowania oraz elastyczni w swoich odpowiedziach na dane sytuacje;

  • Gotowi by zaangażować się w konkretne lokalne sytuacje.

  1. Istnieje potrzeba ludzi, którzy tworzą relacje rodzinne oparte o zdrową afektywność: między małżonkami, między rodzicami a dziećmi, między młodzieżą a osobami starszymi oraz troszczą się o tych, którzy cierpią z powodu pęknięć w życiu rodzinnym.

  2. Istnieje potrzeba ludzi, którzy integrują autentyczne wartości na kolejnych etapach życia ludzkiego, zaczynając od dzieciństwa.

KOŚCIÓŁ

  1. Kościół potrzebuje nawiązania relacji z rzeczywistym światem i rozpoznawać Chrystusa rzeczywiście w nim obecnego.

  2. Kościół potrzebuje nawiązać uczciwy- i głęboki dialog:

  • Wewnątrz samego Kościoła;

  • Z innymi wyznaniami chrześcijańskimi;

  • Z innymi religiami;

  • Z ludźmi poszukującymi oraz z ludźmi dobrej woli.

  1. Kościół potrzebuje odkrycia nowego, odważnego sposobu bycia Kościołem Powszechnym:

  • Będąc zinkulturowany, powstając z Wcielenia Słowa Boga we wspólnocie;

  • Odkrywając i współgrając z tubylczymi, plemiennymi i lokalnymi kulturami, wspierając to, co pozytywne w kulturach lokalnych oraz kwestionując ich aspekty negatywne;

  • Umożliwiając młodym zinkulturowane wprowadzenie w doświadczenie wiary.

  1. Kościół potrzebuje proroków sprawiedliwości i nadziei, którzy przyjmą postawę krytyczną oraz przetrą nowe szlaki:

  • W systemie światowym, który często nie uznaje wartości życia ludzkiego, Kościół potrzebuje nieustannie wracać do Chrystusa obecnego w centrum Kościoła;

  • Kościół potrzebuje rodzin, w których małżeństwo jest przeżywane jako sakrament, jako miejsce, gdzie można spotkać Boga i Chrystusa dzięki relacjom oraz przeżywanym wartościom;

  • Kościół potrzebuje, aby życie zawodowe było integrowane z życiem chrześcijańskim;

  • Kościół potrzebuje odczytać i rozumieć po chrześcijańsku proces globalizacji.

WSPÓLNOTA ŻYCIA CHRZEŚCIJAŃSKIEGO

  •  
    1.  
      1.  
        1. WŻCh ma być wspólnotą apostolską oswojoną ze światem, pracującą wraz z Chrystusem.

        2. WŻCh powinna łaknąć wiary, sprawiedliwości i pokoju tam gdzie jest obecne.

        3. WŻCh potrzebuje skuteczne programy formacyjne oraz animatorów uformowanych w duchu i metodzie Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego.

        4. WŻCh potrzebuje pełnego doświadczenia łaski Ćwiczeń Duchowych odczytując je w sposób głęboki, dynamiczny i pełny; rozumiejąc je jako dar i jako posługę dla Kościoła i dla świata.

Wspólnota pomodli się za Ciebie

Sylwetki

  • Agata Mróz

    Agata Mróz

    źródło: memorialagaty.pl Agata Mróz-Olszewska urodziła się 7 kwietnia 1982 roku w Dąbrowie Tarnowskiej. Agata Mróz to jedna z najwybitniejszych polskich siatkarek ostatnich lat. Bez wątpienia jedna z najlepszych i najbardziej utalentowanych...